Vakantieverhuur op Curaçao laat miljoenen aan belasting liggen, als handhaving tekortschiet
WILLEMSTAD – De snelgroeiende markt voor vakantieverhuur op Curaçao kan volgens een nieuwe doorrekening jaarlijks tussen 6,7 en 14,6 miljoen gulden aan room tax opleveren. Hoeveel daadwerkelijk wordt geïnd, hangt vooral af van het aantal verhuurders dat fiscaal is geregistreerd en inkomsten aangeeft. Publiek beschikbare cijfers maken niet duidelijk welk deel van de duizenden vakantiewoningen momenteel daadwerkelijk belasting afdraagt.
De berekening staat in het Vacation Rentals and Sustainable Tourism Development in Curaçao van toerismeconsultant Odile Micheletti. Zij bracht eerder op basis van AirDNA-gegevens ongeveer 3.850 actieve vakantiewoningen op Curaçao in kaart. In een afzonderlijk hoofdstuk rekent zij nu voor wat die markt aan belasting zou kunnen opbrengen.
Micheletti gebruikt daarvoor de bestaande heffing van zeven procent op kortdurende accommodatie, in haar rapport aangeduid als Room Tax. De Curaçaose Belastingdienst hanteert voor de verhuur van een woning, appartement, hotelkamer of ander verblijf voor maximaal negentig dagen eveneens een omzetbelastingtarief van zeven procent.
Drie scenario’s
In het meest voorzichtige scenario gaat Micheletti ervan uit dat de helft van de 3.850 actieve accommodaties belasting afdraagt. Bij 1.925 belastingplichtige listings en een gemiddelde jaaromzet van 50.000 gulden komt de opbrengst van de 7-procentheffing uit op ongeveer 6,74 miljoen gulden per jaar.
Bij 70 procent naleving rekent zij met 2.700 accommodaties en een gemiddelde omzet van 55.000 gulden. De belastingopbrengst loopt dan op tot 10,37 miljoen gulden.
In haar optimistische scenario betaalt 90 procent van de markt mee. Bij bijna 3.500 accommodaties en een gemiddelde jaaromzet van 60.000 gulden levert dat volgens de berekening 14,55 miljoen gulden per jaar op.
Die bedragen mogen niet worden gelezen als geld dat de overheid nu aantoonbaar misloopt. Het zijn modelberekeningen. Bovendien verandert Micheletti tussen de drie scenario’s niet alleen het nalevingspercentage, maar ook de veronderstelde gemiddelde omzet per vakantiewoning. Het verschil tussen 6,74 en 14,55 miljoen gulden is daardoor niet uitsluitend het effect van betere belastingnaleving.
Registratieplicht bestaat al
Het rapport pleit voor een verplichte registratie van alle vakantieverhuurders, gekoppeld aan fiscale registratie en vergunningen. Op Curaçao bestaat formeel echter al sinds augustus 2019 een registratieplicht voor toeristische accommodaties die voor minder dan negentig dagen worden verhuurd. Die verplichting geldt ook voor appartementen, villa’s en bed-and-breakfasts.
De vraag is daarmee vooral hoe volledig die registratie in de praktijk is en in hoeverre de verschillende overheidsdiensten weten welke woningen daadwerkelijk aan toeristen worden verhuurd en daar belasting over afdragen.
Openbare overheidsinformatie geeft op dit moment geen actueel totaal van het aantal geregistreerde short-term rentals dat naast het aantal van ongeveer 3.850 actieve listings uit de AirDNA-analyse kan worden gelegd.
Dat maakt het ook onmogelijk om op basis van openbare cijfers vast te stellen welk deel van de markt buiten de belastingheffing valt.
Toeristengeld terug naar de wijk
Micheletti wil daarnaast een deel van het geld dat via vakantieverhuur wordt verdiend rechtstreeks laten terugvloeien naar de omgeving waar het toerisme plaatsvindt.
Zij stelt naast de bestaande heffing een aparte Circular Economy Contribution voor. De opbrengst daarvan zou volgens haar niet in de algemene landskas moeten verdwijnen, maar apart moeten worden gehouden voor investeringen die samenhangen met de gevolgen van toerisme.
In haar voorstel gaat indicatief veertig procent naar wegen, openbare verlichting, groen en andere voorzieningen in buurten met veel vakantieverhuur. Een kwart is bestemd voor betaalbare woningen, twintig procent voor opleidingen en werkgelegenheid in toerisme en hospitality, tien procent voor toezicht en handhaving en vijf procent voor marketing van de bestemming. De percentages zijn volgens het rapport een voorstel.
Daarmee koppelt Micheletti de fiscale discussie aan haar eerdere analyse van woonwijken. Hoe meer vakantieverhuur een buurt ontvangt, hoe groter volgens haar ook de financiële bijdrage aan de publieke voorzieningen van die buurt zou moeten zijn.
Room tax mogelijk op weg naar uitgang
De berekeningen hebben wel een beperkte houdbaarheid. Micheletti maakte haar rapport in juni en rekent met de huidige Room Tax. De regering is inmiddels van plan die heffing te vervangen door een veel bredere Tourist Entry Tax.
In de begrotingsstukken wordt de huidige room tax expliciet omschreven als zeven procent omzetbelasting op kortetermijnverhuur. Het kabinet wil overstappen naar een belasting die bij binnenkomst van de toerist wordt geheven. Voor 2027 rekent de regering inmiddels op bijna 82 miljoen gulden uit die nieuwe toeristenbelasting, hoewel het wetgevingstraject nog niet volledig is afgerond.
Daarmee krijgt de berekening van Micheletti vooral betekenis voor de huidige situatie: zij laat zien welke fiscale omvang alleen al de vakantieverhuurmarkt kan hebben wanneer een groter deel van de sector zichtbaar en belastingplichtig wordt.
De belangrijkste onbeantwoorde vraag is daarmee niet hoeveel de sector theoretisch kan opleveren, maar hoeveel van de ongeveer 3.850 actieve vakantiewoningen Curaçao op dit moment daadwerkelijk in beeld heeft bij registratie én belastinginning.
